Bir Aralık günü; toprak ıslak, hava soğuk, su dingin, gök ateş altındaydı. Zıtlıklar evreninde sadece bir tekne vardı dengede. Onun yansıması suda benimki muallakta...
O dengenin merkezinde bense keskin kenarındaydım. Ha düştü ha düşecek diye tüm seyircilerin merakla beklediği bir ip cambazı gibiydim. Zıtlıkların içine düşmemi mi yoksa geçmemi mi bekliyorlardı? Nasıl başardığı mı izlemek mi yoksa deneyimlemek mi istiyorlardı? Dengede kalmam için desteklemek mi yoksa kösteklemek miydi amaçları? Hiç bilmiyordum. Zaten bunun ne önemi vardı ki asıl olan, benim amacım neydi?
Islak toprağa gömülmek mi filizlemek mi? Yoksa bu soğuk havada donmak mı, dirilmek mi? Suya girip batmak mı, arınmak mı? Ateş olup yanmak mı, kül olup yok olmak mı? ...
E seçeneği hiçbiri; sadece dengede kalmak istiyordum. Zıtlıklardan kurtulup dengede birleşmek hepsi bu...
